Een leven lang leren - NewSkool
17924
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-17924,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-child-theme-ver-1.2,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1,vc_responsive
leven lang leren

Een leven lang leren (en hierover discussiëren)

De noodzaak van een leven lang leren lijkt tot iedereen doorgedrongen: het beeld van een compleet gedigitaliseerde wereld waarin drones de post bezorgen, robots een eigen mening hebben en miljoenen werklozen met hun handen in het haar toekijken hoe hun banen worden geautomatiseerd. Ja, iedereen weet het… we moeten in deze snel veranderende wereld blijven leren.

 

Maar wie draagt hier de verantwoordelijkheid voor? En hoe en wat moeten we precies leren om voorbereid te blijven op de toekomst? De meningen over deze onderwerpen zijn sterk verdeeld waardoor een leven lang leren en een leven lang discussiëren onlosmakelijk met elkaar verbonden lijken te zijn.

 

Stand van zaken

Nederland heeft op dit moment 85 scholingsfondsen voor werknemers die samen jaarlijks €413 miljoen ontvangen. Uit de meest recente cijfers blijkt dat ze €244 miljoen hiervan uitgaven aan opleiding en scholing. Opvallend is dat de kwetsbare groep laagopgeleiden het minste aan (bij)scholing doet. Slechts 29,3% van deze groep leert naast het werk, tegenover 67,7% van de hoogopgeleiden. Bijzonder hoogleraar organisatiepsychologie Aukje Nauta van Universiteit Leiden noemt dit een probleem: “De kloof tussen hoog- en laagopgeleid en kansrijk en minder kansrijk wordt steeds groter. Dat is zorgwekkend.” De angst dat vooral laagopgeleiden straks niet meer meekomen in de gedigitaliseerde wereld lijkt dus gegrond.

 

Maar wie is aan zet?

De scholingsfondsen waarschuwen dat grote groepen werknemers buiten de arbeidsmarkt gaan vallen als er geen actie ondernomen wordt. Zij wijzen bedrijven vooral als schuldige aan. Ze zeggen dat er bij werkgevers – onder invloed van de aangetrokken economie – een kortetermijndenken heerst en dat ze investeren in de toekomst van werknemers niet hoog op de agenda hebben staan. De scholingsfondsen vinden dat de overheid nu aan zet is en samen met de bedrijven een doorbraak moet forceren. De overheid erkent het probleem, maar komt niet echt uit haar faciliterende rol en legt de verantwoordelijkheid vooral weer bij de bedrijven neer.

 

De invulling van een leven lang leren

Naast de discussie wie de verantwoordelijkheid draagt, bestaat er ook verdeeldheid over de beste invulling van een leven lang leren. Zo bekritiseert Marieke Blom, hoofdeconoom bij ING, in een fel betoog de huidige scholingsfondsen en opleidingsinstituten. Ze zegt dat deze huidige instituties met hun wortels halverwege de vorige eeuw, zich onvoldoende aanpassen aan de gedigitaliseerde wereld. Een opleiding of een omscholing van een aantal jaren die voor iedereen hetzelfde is, vindt Blom maar niets. De oplossing ligt volgens haar onder andere in gerichte ontwikkeling: een werknemer volgt bijvoorbeeld geen hele opleiding, maar alleen de modules die op hem of haar (en de vraag van de werkgever) van toepassing zijn. Zonder snelle en op de werknemer gerichte ontwikkelingsmogelijkheden, voorspelt ze dat de toekomst ons inhaalt.

 

NewSkool over een leven lang leren

Bij NewSkool merken ze zelf ook dat de wereld snel aan het veranderen is en dat dit naast veel kansen ook uitdagingen met zich meebrengt. Alexander Kist, managing partner NewSkool: “Vooral in de ICT-sector gaan de ontwikkelingen vliegensvlug. Neem bijvoorbeeld onze medewerkers die Software Development studeren: zij leren aan het begin van hun studie dingen die aan het einde van hun studie totaal achterhaald zijn. Wij zijn er daarom voorstander van om – en dat begint al bij studenten – werken te combineren met deeltijd studeren. Je kunt dan de gerichte opgedane kennis gelijk toepassen in de praktijk. En dit hoeft wat ons betreft geen volledige studie te zijn, het kunnen ook losse modules zijn die samen bijvoorbeeld een bewijs van vakbekwaamheid vormen om in een bepaald vakgebied te mogen werken. Met onze ‘fulltime werken en (gericht) deeltijd studeren filosofie’ geloven we dat werknemers en werkgevers altijd op de toekomst voorbereid zijn – hoe futuristisch en digitaal deze ook mag worden.”

31 juli 2018